دختر ارديبهشت
همهچي، خودم، خودت، خودش
تو نميماني،تو نميماني تا ما تولد نيابد... مينشينم،دفترم را باز ميكنم،منتظر سوت قطار،مينويسم دلتنگ توام! گاه حس ميكنم تو سواد خواندن نداري،اما سواد نوشتن چرا.. داد ميزنم، نميرسد،ميدانم. فقط هر از گاهي مرا گاهي بياد آور... وقتي ميروي براي هميشه!
يه چيز با ربط: وقتي ميتوان به چراغهاي كوچك يك هواپيما جاي ستاره دلخوش كرد،من چرا خيالبافي نكنم.. يه چيز بي ربط:
خواستم روي خودخواهي خط بكشم...
اما تو نميآيي، تو نميخواهي بيايي، شايد هم نميخواهي بيايي و بماني...
شايد اين بار تو به خاطر من، به خاطر خوبي من، به خاطر مهرباني من...
قصهي تكراري،همان كاري كه من ميكردم،خاموش و جالب و نفرتانگيز!
من براي ديگري،تو براي من... (نميخواهم كسي براي تو!)
ميآييم،آتش زده و خاكستر نشده ميرويم!
تا من،من بمانم!
تا من حسرت غرور داشتن تو را داشته باشم!
من دلخوش ميكنم به عروسكم، عروسكم دلش براي تو تنگ است..
نه، نميخواني دفترم را،كاش خوانندهاش بودي...
دست يخزده و بي حسم، گوشي لعنتي موبايل را از جيبم در ميآورد،بوق بوق بوق..
مينويسم،ببينمت؟
نه، نميرسد،كاش خوانندهاش تو بودي...
ميرسم، در اتاقم را ميبندم،آرام اشك ميريزم و مينويسم...
اين را هم نميخواني، كاش خوانندهاش تو بودي.
تيك تاك ساعت،روزهاي تقويم،عيدهاي نوروز،فالهاي حاقظ
سواد شنيدن نداري، سواد گفتن هم...
اصرار نكن!
پس من خوبم!
لبخندت را قاب ميگيرم
مبادا
فراموشم شود
| Design By : Night Skin |
مهربون و ديوونه...
زنده و مرده...
(آليس از شيشهاي خورد به نام مرا بنوش و از بشقاب مرا بخور
و تغيير كرد
اما ديگران هيچ چيز را امتحان نكردند)
نويسندگان
دوستاني كه ميخوانم
